D 'Engelen van de Poort

 

En toen het duister onverhoeds het licht versloeg 

was er leegte, leegte met echo's smart en zilt verdriet

olofspoorters verward, verweesd, ontroostbaar in nog een Jenever

uren werden flegmatiek, dagen oneindig

tot zij de schemernacht verlichtten, d' Engelen van de Poort

 

Riny, nog slecht een klein geluid dat

over leek te blijven, werd aangeblazen tot nieuwe aria's,

octaven hoger steeg zij, op golven diepste warmte en de

serene liefde van de pilaren van haar wezen

 

Sandra, Ewout, Roos en Hans drapeerden,

als het sterkste engelenkoor, hun vleugels

naarstig om haar heen, zij schonken

doorleefde aandacht; nieuw elan veegde

rood gerande ogen tot vers leven, uit haar

as herrezen, een jubelend jubileum

 

e

n

 

Hemelhoog gestegen, op purperzachte pianotonen, zoete

aubades en hartversterkende levensliederen

neuriet Riny weer door de Olofspoort, de

straat, de buurt, het nieuwe licht, Zij weet haar vrienden Zij kent haar VIP's.

 

Thom deLagh 4/VI/14

 

Dichter Thom de Lagh, die samen met Bas Marree het nieuwe theater Café Mascini   https://cafemascini.nl/

op de Zeedijk opende schreef dit gedicht.

 

* Het gedicht is ook geplaatst aansluitend bij

Gebbetje 12 van Riny Reiken, Hartje Mokum.