Vrijheid in Mokum0

 

Een fietser trekt zijn schaduw mee

langs ordelijk geplante bomen

recht als lucifers.

Hoog klinkt vanuit waaiende

gulzig ademende kruinen,

het mysterieus gekweel van

gevleugelde snuiters

die hun melodie zingen

als ode aan het leven.

Een zonnestraal in ochtendgloren

beschijnt gesluierd schemerlicht.

Heldere klanken dalen neer

en raken hart en ziel.

Haren wapperend in gouden glans

het tere zonlicht streelt de huid.

Een bonzend hart slaat in cadans

op het ritme van het leven.

Fier kijkt een gozer naar de wolken

In verwondering

over de voorbijgaande tijd.

 

* Uit Hartje Mokum, Gedicht van Riny Reiken,

 foto: met dank aan Rene Louman  

Gedichten 1. Vrijheid in Mokum,

geschreven op 25 februari 2020