Zwaan kleef aan

w

Pril voorjaar lonkt, bomen schieten

in ontluikend groen, bloemen spruiten

uit, fris ruikt de zwoele lucht

klaar voor het 'nieuwe buiten'
 

De blauwe hemel schitter-glanst

lichtschijnsel van stralende zon

verwachtingsvol tikt het hart

hunkerend naar een nieuwe start

 

Lonkend, vol vertrouwen

verruilt zij nacht voor dag, ze lacht

Sneeuwwitte dons, trillende hals

smachtende trouw, teder en zacht

 

Golfjes deinen, teder drijvend

roept de ballerina haar zwaan

om eeuwig trouw vanuit het duister

een nieuwe licht weg in te gaan

 

 * Uit Hartje Mokum, RIny Reiken.

foto: met dank aan René Louman.

Gedichten 7. Zwaan kleef aan

geschreven 23 februari 2021

 

De Zwaan: 

Al vanaf de oudheid is het geloof verspreid dat zwanen vlak vóórdat ze sterven voor het laatst zingen. Het laatste werk van een dichter of een componist wordt daarom zijn of haar zwanenzang genoemd. De zwaan in dit gedicht wil echter graag zingen maar ook leven. Zij is klaar voor een frisse start, verwachtingsvol kijkt ze uit naar het 'nieuwe licht'.